ماتسوشیتا، کونوسوکی  ( ملیت:ژاپن  قرن:20)

كونوسوكی ماتسوشيتا در سال 1894 در دهكده‌ای در كشور ژاپن به نام واسامورا به دنيا آمد. ماتسوشيتا فرزند كوچك خانواده ده نفری خود بود. بر پايه معيار‌های ژاپنی آغاز سده بيستم، افراد خانواده ماتسوشيتا را می‌توان خانواده مرفه به شمار آورد اما در سال 1899 به دليل ورشكستگی پدر، اوضاع اقتصادی خانواده فروپاشيد و مرحله جديدی از زندگی برای ماتسوشيتا و خانواده اش آغاز شد. ترك محل سكونت، دوری از خانواده، ترك تحصيل، پرداختن به كار سخت، مصائبی بود كه ورشكستگی پدر برای او به ارمغان آورد. به دليل فقر و بيماری و نداری، ماتسوشيتا در 27 سالگی، تمام اعضای خانواده خود را از دست داده بود. اين سالها همراه با ابتلاء وی به نوعی بيماری ريوی بود كه تا پايان عمرش گريبان گير او بود. او در سال 1917، در حالی كه در شغل خود موفق بود شركت محل كار خود را ترك كرد و تصميم گرفت از آن به بعد برای خود كار كند. او از يك دوران كودكی سخت و يك دوره شاگردی، كارآموزی فرهيخته گرديد و به راهی تازه گام نهاد.


ماتسوشيتا در سال 1917 با 100 ين پس انداز خود و چهار نفر دستيار، كسب و كار خود را آغاز كرد. اين مبلغ برابر 5 ماه حقوق وی بود. كارخانه ماتسوشيتا در درون خانه‌ای اجاره‌ای دو اتاقه وی برپا گرديد. همه سطح موجود برای كاركردن 5/14 متر مربع بود. در آن زمان كاركنان كارخانه ماتسوشيتا نه تجربه كاری داشتند و نه صاحب منابع مالی و پيوند و ارتباطات بودند. در اين زمان ماتسوشيتا كار خود را با توليد يك محصول و آن هم نوعی سرپيچ آغاز كرد عناصر چهارگانه خلاقيت، خطرپذيری، سخت كوشی، فروتنی و شيوه‌های جديد مديريتی ماتسوشيتا باعث شد كه در طی 72 سال از تأسيس كارخانه ماتسوشيتا، محصولات اين كارخانه (پاناسونيك) برای تمام مردم دنيا شناخته شده باشد و كمتر سازمانی در طول عمر خود به موفقيت‌هایی كه كارخانه ماتسوشيتا دست يافت، دست يافته باشد. در اين سالها، او نه تنها شرافت و بزرگی خانواده را باز گرداند، بلكه جلال و شكوه اقتصادی و اجتماعی گذشته را پشت سر گذاشت. ثروت او چنان فزون شد كه مقايسه دارایی‌های وی با پدر يا پدربزرگ وی بی‌معنی بود.


زندگی ماتسوشيتا مانند زندگی افسانه‌ای پريان بود كه به حقيقت می‌پيوست. در حقيقت زندگی وی شبيه به قطار تندرو شهر بازی بود كه با سرعت به قله می‌رسيد و با شتاب در سرازيری قرار می‌گرفت. كودك تهی دست سالهای 1899 به جايگاهی رسيد كه در پايان عمر خدمات نيكوكارانه وی بالغ بر 276 ميليون دلار شد. چندين كتاب در مورد مديريت و سرشت آدمی به نگارش درآورد كه سرلوحه برنامه مديران شد.
تأسيس مؤسسه صلح و شادمانی، تأسيس دانشگاه مديريت و حكومت ماتسوشيتا، پديدآوردن جايزه ژاپن، از جمله كارهای برجسته وی در دهه پايانی عمرش است. دريافت دكترای افتخاری از دانشگاه واسدا، دريافت نشان شهر لوس آنجلس، دريافت نشان از سوی دولت هلند از جمله دستآورد‌های اوست. كونوسكی ماتسوشيتا در ساعت 10 بامداد 27 آوريل 1989 در بيمارستان درگذشت.