یــــاد دارم یـک غـــروب ســرد ســرد                 می گذشت از تــوی کوچـه دوره گـرد

دوره گــردم کـهـنه قالــی می خـــرم                 کـاسـه و ظـــرف سـفالی می خـــرم

دسـت دوم جنس عالــی می خـــرم                 گــر نـــداری کــــوزه خـالی می خــرم 

اشک در چشمان بـابـا حــلقه بـست                 عاقـبت آهـی زد و بغــضش شـکست

اول سال است و نان در سفره نیست                ای خدا شـکـرت،ولی این زندگیست؟

بــــوی نــان تــازه هـوش از مـا ربــود                  اتــفـــاقــا مـــــادرم هــم روزه بـــــود

صـورتــش دیـدم که لـک بــرداشـتـه                  دسـت خـوش رنگـش ترک برداشـتـه

ســوخــتم دیــدم که بـابـا پیــر بـــود                  بــدتر از آن خــواهــرم دلــگــیر بـــــود  

مـشـکل مــا درد نـــــان تنــها نبــود                   شــاید آن لـحــظه خــدا بـا ما نبـــود

بـــــــــــاز آواز درشـــت دوره گـــــرد                   رشتـــه ی اندیــشـه ام را پاره کــرد 

دوره گـــردم کــهنه قالـی می خـرم                   کاســه و ظـرف سفالی می خـــرم

دسـت دوم جـنس عالـی می خـرم                   گــر نــداری کــوزه خالی می خـــرم

خــواهـرم بی روسـری بیـرون دویــد                    آی آقـا! سفره خالی می خرید؟!!!