دسته بندی: اقتصاد صنعتی

انقلاب صنعتی (1760 تا 1850) نقطه تحولی در تاریخ جهان بود؛ زیرا عصری از رشد اقتصادی پایدار را به روی جهان گشود و زندگی انسان را به کلی دگرگون ساخت. نرخ رشد به دست آمده بعد از سال 1760 در انگلستان تقریبا 5/1 درصد در سال بود که در مقایسه با رشدهای معجزه آسای اخیر در بعضی کشورها که درآنها GDP سالانه 8 تا 10 درصد رشد می‌کند، پایین بود، اما مهم‌ترین دستاورد انقلاب صنعتی انگلستان همین بود که منجر به رشدی پیوسته شد که حجم بالای تولید و درآمد امروزی مدیون آن است.
تغییر تکنولوژیک موتور انقلاب صنعتی بود. اختراعات مشهوری مانند موتور بخار، ماشین‌های ریسندگی و پنبه بافی و فرآیندهای جدیدی برای گداختن و پالایش آهن و استیل با استفاده از زغال‌سنگ به جای سوخت‌های چوبی در آن زمان اتفاق افتاد. در قرن نوزدهم مهندسان اختراعات قرن هجدهم را گسترش دادند؛ موتور بخار با اختراع راه آهن و کشتی بخار برای حمل و نقل به کار برده شد و دیگر اختراعات گسترش یافتند.
گذشته از اینها هنوز برای تاریخ شناسان روشن نیست که چرا انقلاب صنعتی در قرن هجدهم ابتدا در انگلستان اتفاق افتاد و در جای دیگری مانند فرانسه یا هلند یا دیگر کشورهای اروپایی و آسیایی مانند چین یا هند رخ نداد. پاسخ این سوال حوزه وسیعی از عوامل دینی و فرهنگی تا قوانین و عوامل سیاسی را شامل می‌شود، اما آن‌گونه که از گفته‌های رابرت سی آلن استاد تاریخ اقتصاد در دانشگاه آکسفورد در کتاب «انقلاب صنعتی انگلستان از منظر جهانی» پیداست، اقتصاددانان ریشه این انقلاب را از لحاظ بنیادی عوامل اقتصادی می‌دانند و معتقدند که این موفقیت امپراتوری بریتانیا در تجارت بین‌المللی بود که باعث ایجاد دستمزدهای بالا و اقتصاد با انرژی ارزان در انگلستان شد و همین زمینه‌ساز بهار انقلاب صنعتی در انگلستان بود.

برای مشاهده متن کامل کلیک کنید.