دسته بندی: کشاورزی

ویلیام كانت نویسنده و دانشمند برجسته علم كشاورزی در ایالت نیویورك در ربع اول قرن نوزدهم كشاورزی می‌كرد گفته است ذرت نه تنها بركت كشور است بلكه بزرگترین بركتی است كه خداوند برای همه بشر و برای همیشه به او بخشیده است .

آمریکایی ها اولین استفاده کنندگان از ذرت بودند . ذرت یکی ازغلاست. منشا آن قاره آمریکا بوده‌ است.

ذرت با نام انگلیسی( corn) و امریكایی (maize) و اسم علمی zea mays از خانواده غلات (poaceae) و یكي از چهار غله عمده جهان بوده و بعد از گندم و برنج تولید آن در دنیا مقام سوم را داراست . نام این گیاه در زبان انگلیسی corn در فارسی بلال و در عربی ذرت است .

ذرت بذری یکی از محصولات مهم و استراتژیک در کشور ماست که بنا به ادعای مدیر جهاد کشاورزی پارس آباد در مورخه پانزدهم مهرماه ۱۳۹۱ که مدعی شده بودند ۹۰ درصد ذرت بذری مورد نیاز کشور در شهرستان پارس آباد مغان تولید می شود. (مرزنیوز) ، با این اوصاف و صرف نظر ار سقم و صحت این مطلب چیزی که در جلگه حاصل خیز مغان که یکی از قطب های کشاورزی کشور محسوب می شود برای اهالی زحمتکش آن واضح و روشن است این نکته است که ذرت بذری و کاشت آن همانند سکوی پرتابی است که می تواند مسایل اقتصادی یک کشاورز زحمت کش را متحول نماید و تا مدتها دغدغه مالی وی را برطرف کند. ولی آیا واقعا این چنین اتفاقی می افتد و کشاورزان زحمت کش از عواید پرسود کاشت،داشت و برداشت این محصول که گاهی به طلای زرد نیز تشبیه می شود بهره مند می گردد یا خیر! صد البته که خیر!

سالها قبل وقتی این محصول وارد منطقه شد و برای اولین بار در مزارع کشت شد خبرهای خوشی دل کشاورزان را شاد کرد و آن خبر چیزی نبود جز اینکه زمینهای کشاورزی منطقه چنان استعدادی در پرورش این محصول دارند که در مقایسه با خیلی از جاهای دیگر قابل مقایسه نیست! بتدریج با گسترش طرح تولید ذرت بذری و بدنبال آن توسعه تعاونیهای ذرت کاران برای حمایت از اهالی زحمت کش که با عضویت تک تک کشاورزان تأسیس شده بود  خبرها آینده ای خوش و روشن را نوید می دادند که نه تنها اینطور نشد بلکه کشاورزان افرادی را در این تعاونی ها یافتند که حاصل چندین ماه زحمت آنها نه تنها به قیمت عادلانه خریداری نمی شد بلکه توسط اعضای مسئول تعاونیها بصورت اقساطی و در طول بعضا سه سال به آنها پرداخت می گردید و این در صورتی بود که بیشتر اوقات محصول دریافتی از کشاورزان به قیمت نقد و خیلی بالاتر از آنچه که با تعاونی ها قرارداد کرده بودند فروخته می شد و می شود و از آنجا که تعاونیها میبایست مابه التفاوت خرید و فروش آن را به خود کشاورز برگردانند، هیچ صحبتی از آن به میان نمی آورند.

با این اوصاف نه تنها ورود این محصول استراتژیک ملی و جهانی به منطقه باعث رشد سطح رضایت کشاورزان و مردم نشده بلکه تبعاتی نیز به همراه داشته است که لازم است مسئولان امر به آن توجه داشته باشند:

از پیامدهای منفی ورود ذرت بذری به منطقه می توان به: 1- گرانی بیش از اندازه ی اجاره بهای زمینهای کشاورزی و به تبع آن کاهش تولید سایر محصولات کشاورزی در منطقه که می تواند عاملی در کاهش تولیدات سایر محصولات در سطح ملی باشد، 2- افزایش بهای زمین های کشاورزی، 3- افزایش روز افزون هزینه های کاشت داشت و برداشت (که البته هم قبل و هم بعد از وقوع تورم مد نظر است)، 4- سرخورده شدن و کنار رفتن کشاورزانی که در این حوزه مزیت و مهارت نسبی در امر تولیدات کشاورزی داشتند، 5- ایجاد بازار سیاه در امر خرید و فروش ذرت بذری و همچنین زمینهایی که اجاره داده می شوند که به تبع آن 6- انحراف سرمایه گذاری از بخش تولید که به توسعه شغلهای کاذب و غیر تولیدی می انجامد، 7- بدبینی و عدم اطمینان به نهادهای اجرایی در منطقه که هرگز نتوانسته اند گره ای از مشکلات این چنینی بردارند و این به معنای 8- فاصله افتادن در بین کشاورزان و نهادهایی که به نوعی فلسفه وجودیشان حمایت از تولید و کشاورزان هست و از همه مهمتر 9- مشکلات روانی از جمله استرس و بدبین شدن به شغل شریف کشاورزی و چندین مورد دیگر اشاره کرد که در این مقال نمی گنجد.